Analysis of the harmony of formal components and semantic purposes in Surah Al-Zalzalah (Based on the concept of "form of meaning" and "meaning of meaning" in Jurjani's theory of construction)

Document Type : Research Paper

Authors

1 Professor of the Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran.

2 Ph.D. student of Persian language and literature, Faculty of Humanities, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran.

3 Assistant Professor, Research Institute of Quranic Sciences, Research Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran

4 Associate Professor of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran.

Abstract

This article aims to analyze the verbal aspect of the miraculous nature of the Quran by examining the harmony between semantic purposes and formal components in a portion of the Quranic text. For this purpose, Surah Al-Zalzalah, with its linguistic and rhetorical capacities, is examined as an example of this miraculous nature. The theory of "Nazm" (coherence), due to its comprehensiveness in analyzing the formal elements of speech, forms the theoretical framework of the article. In this theory, Jurjani, by analyzing the function of formal components (syntactic, rhetorical, and lexical arrangement elements, etc.) in achieving the semantic purposes of a text, demonstrates the harmony of Quranic words with their meanings and provides evidence for the miraculous nature of the Quran. The research process is as follows: first, the various layers of meaning in each verse are explained using various Quranic interpretations to reveal the semantic purposes; then, the various formal techniques used in the verse—or in the overall structure of the surah—to achieve those semantic purposes are examined. The results of this analysis show that the various formal components of this surah are in complete harmony and have a coherent connection with its core meanings and content purposes. The innovation of this research lies in the fact that, to analyze the mentioned harmony and connection, it does not rely solely on the translation and apparent meaning of the verses. Instead, by referring to multiple interpretations, the various layers of meaning in each verse are explained as much as possible, and the role of formal components in creating each of these various semantic implications (in Jurjani's terms, "meaning of meaning") is analyzed.

Keywords

Main Subjects


  1. قرآن کریم. ترجمۀ محمدمهدی فولادوند(1398). تهران: پیام عدالت.
  2. اشکوری، محمدبن‌علی(1373). تفسیر شریف لاهیجی. تصحیح جلال‌الدین محدث. تهران: نشر داد.
  3. امین، نصرت‌بیگم(بی‌تا). تفسیر مخزن العرفان در علوم قرآن. بی‌جا: بی‌نا.
  4. امینایی، سعید؛ نکونام، جعفر؛ صادق‌نیا، مهراب(1402). تحلیل انتقادی ادله موافقان و مخالفان اغراض لفظی در فواصل قرآنی. تحقیقات علوم قرآن و حدیث. 20 (2)، صص22-47.                                       DOI: 22051/tqh.2022.38420.3428     
  5. پاشا زانوس، احمد؛ نبی‌پور، مریم(1396). عوامل انسجام در سورۀ زلزال (براساس نظریۀ هالیدی و حسن). پژوهشنامۀ معارف قرآنی. 8(30)، صص81-102.

https://doi.org/10.22054/rjqk.2017.8721     

  1. جرجانی، عبدالقاهر(1368). دلائل الاعجاز فی القرآن. ترجمۀ محمد رادمنش. مشهد: موسسۀ چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی.
  2. حسینى همدانى، محمد(1404ق). انوار درخشان در تفسیر قرآن. تهران: لطفی.
  3. رازی، حسین‌بن‌علی ابوالفتوح(1408ق). روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن. تصحیح محمد محمدی ناصح، محمدجعفر یاحقی، مشهد: آستان قدس رضوی.
  4. رضوان، هادی؛ زرین‌پور، داوود(1392). بررسی زیبایی‌شناسی مقابله و فاصله در سورۀ الرّحمن. تحقیقات علوم قرآن و حدیث. 10(1)، صص57-74.

DOI:  10.22051/tqh.2014.900                                                                       

  1. سلطان‌علی‌شاه، محمدبن‌حیدر(1372). ترجمۀ تفسیر شریف بیان السعادة فی مقامات العبادة. ترجمۀ محمدرضا خانی، حشمت‌الله ریاضی، تهران: سرّالاسرار.
  2. ضیف، ش.(۱۳۹۷). تاریخ و تطور علوم بلاغت. ترجمۀ م. ترکی. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت).
  3. طالقانی، محمود(1362). پرتوی از قرآن. چاپ چهارم. تهران: شرکت سهامی انتشار.
  4. طباطبایی، محمدحسین(1374). تفسیر المیزان. ترجمۀ محمدباقر موسوی، چاپ پنجم، قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیه.
  5. طبرسی، فضل‌بن‌حسن(1375). ترجمۀ تفسیر جوامع الجامع. ترجمۀ علی عبدالحمیدی و دیگران، مشهد: آستان قدس رضوی.
  6. عارفی، احمد؛ مرامی، جلال(1402). مهندسی زبانی سورۀ توحید از دیدگاه نظریۀ نظم عبدالقاهر جرجانی. مطالعات سبک‌شناختی قرآن کریم. 7(1)، صص228-257. DOI: 1022034/sshq.2023.388959.1287  
  7. قرشی بنابی، علی‌اکبر(1375). تفسیر احسن الحدیث. چاپ دوم. تهران: بنیاد بعثت.
  8. کاشانی، فتح‌الله‌بن‌شکرالله(1313). منهج الصادقین فی الزام المخالفین. تهران: کتاب‌فروشی اسلامیه.
  9. گلی، حسین(1395). بررسی زیبایی‌شناسی جزء 30 قرآن کریم بر اساس نظریۀ نظم عبدالقاهر جرجانی. پژوهش‌های ادبی-قرآنی. 4(4)، صص47-70.
  10. مقیاسی، حسین؛ فرجی، مطهره(1395). تناسب ساختار با محتوا با توجه به دو نظریۀ نظم و آشنایی‌زدایی به محوریت سورۀ مبارکۀ لیل. پژوهش های زبانشناختی قرآن، 5 (2)، صص81-104.                                         DOI: 22108/nrgs.2016.21127
  11. مکارم شیرازی، ناصر(1371). تفسیر نمونه. چاپ دهم. تهران: دارالکتب الاسلامیة.
  12. موسوی‌فخر، محمدحسن(1398). انسجام متنی در ترجمۀ بهرام‌پور از قرآن کریم (مطالعۀ موردی: ترجمۀ سورۀ زلزال). مطالعات علوم قرآنی، 10(39)، صص355-374.
  13. میبدی، احمدبن‌محمد(1371). کشف‌الاسرار و عدةالابرار( تفسیر خواجه عبدالله انصاری). به اهتمام علی‌اصغر حکمت. چاپ پنجم. تهران: امیرکبیر.
  14. هاشمی رفسنجانی، اکبر و دیگران(1386). تفسیر راهنما: روشی نو در ارائۀ مفاهیم موضوعات قرآن. قم: بوستان کتاب.
  15. یارمحمدی، اسماعیل؛ سجادی، سیدابوالفضل؛ اناری بزچلوئی، ابراهیم؛ شهبازی، محمود(1398). نظریۀ نظم عبدالقاهر جرجانی و واکاوی آن در سورۀ مبارکۀ مریم (ع). پژوهشنامه قرآن و حدیث. ۱۳(۲۵) ، صص۳۴۷-۳۶۶.

DOI: 20.1001.1.20080417.1398.13.25.14.3

 

Volume 21, Issue 4 - Serial Number 64
December 2024
Pages 87-110
  • Receive Date: 29 May 2024
  • Revise Date: 07 August 2024
  • Accept Date: 19 November 2024
  • Publish Date: 21 December 2024