نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه بوعلی سینا

2 استایار دانشگاه بوعلی سینا

3 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه بوعلی سینا

چکیده

امام علی (ع) در فصاحت و بلاغت بی مانند و در خطابه و سخنوری سر آمد است، سحنان زیبا و پرمحتوا و آموزنده او از روزگار زندگی پر بارزش، مورد توجه ادیبان و سخن شناسان و بزرگان علم وادب بوده است. نهج البلاغه با محتوای غنی و تصویر های زیبا و نغمه دلنشین، از همان آغاز توجه بسیاری از بزرگان دانش زیبا شناسی و هنر سخنوری را به خود جلب کرده است. دنیا یکی از موضوعات اصلی و محوری نهج البلاغه است که امام (ع) در ارائه تصاویر استعاری از آن، خلاقیت، ابتکار و فصاحت بی بدیل خویش را به نمایش می گذارد. استعاره های آن حضرت در موضوع دنیا از خیال و ابتکاری بی نظیر برخوردار است، دقت در انتخاب الفاظ و روش ترکیب آنها، تازگی و طراوتی خاص به توصیفات آن حضرت بخشیده است. به کار گیری عناصر طبیعت، حیات، پویایی، صوت، زمان، مکان و استفاده از تجارب شخصی در به تصویر کشیدن این موضوع، نشان از معرفی دقیق چهره دنیا و شناخت آن دارد.

کلیدواژه‌ها