بررسی دو نگرش سعید حوی و علامه طباطبایی در تناسب و پیوستگی آیات و سوره ها

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 هیئت علمی/دانشگاه اصفهان

2 دانش آموخته ی کارشناسی ارشد

چکیده

در سال های اخیر، نگرش جامعه گرایانه به سور و آیات قرآن، یافتن تناسب و ارتباط میان آنها، و تلاش برای سامان دادن آیات حول یه هدف واحد، مورد توجه خاص قرآن پژوهان و علاقه مندان به معارف قرآنی قرار گرفته است. این نگرش، واکنشی است در برابر شبهات برخی خاورشناسان که قرآن را حاوی پیام ها و نظریه هایی پراکنده و مطالبی متنوع می دانند. در پاسخ به آنها، برخی قرآن پژوهان معاصر معتقدند آن سوی این کثرت و تنوع ظاهری، غرض و موضوعی واحد نهفته است و میان تمامی آیه های یک سوره و موضوع های به ظاهر پراکنده آن، پیوندهای اجتناب ناپذیر و ناگسستنی با موضوع و غرض اصلی سوره برقرار است. در پژوهش حاضر، موضوع تناسب و مبنای این نظریه و همچنین قرینه های مؤثر در کشف آن را میان آیات و سور، از منظر دو تن از مفسران نام آشنای معاصر، یعنی علامه سید محمد حسین طباطبایی در المیزان و سعید حوی در الاساس فی التفسیر، ارزیابی کرده ایم. هر یک از این دو مفسر، در بیان مناسبت ها، از ابزارها و قرینه های مربوط استفاده کرده اند و قصد داشتند از تفسیر به رای و تحمیل سلیقه شخصی خویش بر آیات قرآن، دور باشند؛ همچنین هردوی آنها به سیاق آیات، توجهی ویژه کرده اند تا بتوانند وحدت موضوعی قرآن را به نمایش گذارند. در مقاله حاضر کوشیده ایم روش این دو مفسر را بررسی و نقاط اشتراک و افتراق آنان را بیان کنیم.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A study of Said Hawwa and Tabatabais approach to the relevance and coherence of verses and suras

نویسندگان [English]

  • Aazan parcham 1
  • Masomeh Rahimi 2
1 Associate Professor of Esfahan University
چکیده [English]

In recent years, Quranic  scholars and those concerned about the study of Quran have been interested in attaining a comprehensive approach to suras and verses of the Quran, finding a relationship between them and arranging all them verses of one sura around one objective. This attitude can be considered as a reaction against the doubts some orientalists have raised, suggesting that Quran consist of a variety of isolated issues and scattered ideas and messages. In respond, some contemporary scholars of Quran believe  that behind this allegedly isolated issues there is an unavoidable link, a thematic unity relating all the verses together.
     This study evaluates the principles of this theory as well as the convenient means for identifying  the relation between different verses of a sura or different suras, from the viewpoint of two contemporary exegetes, Allameh  Seyyed Mohammad Tabatabayi in al-Mizan and Said Hava in al-Assass fi-l-tafsir. Both interpreter in order to show the relevance claimed, have employed different means and evidences, while trying to avoid any enforcement of their own personal tastes on the verses of the Quran. Meanwhile, to both of them, the context enjoyed a special significance for indicating the main subject of the verse. This article reviews the methods of these two interpreter and reveals their similarities and differences.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Relevance
  • Tabatabayi
  • Said Hava
  • thematic unity