مبانی و قواعد تفسیری علامه شعرانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیاردانشگاه الزهرا

چکیده

علامه شعرانی ملقب به ذوالفنون از اندیشمندان معاصر 1281-1352 و از صاحب نظران برجسته عرصه های مختلف علمی است. وی در زمینه تفسیر قرآن کریم، تصحیح و تعلیق های با ارزشی بر سه تفسیر مهم شیعی یعنی منهج الصادقین، روح الجنان و مجمع البیان دارد. در این جستار برخی  از مبانی و قواعد تفسیری علامه شعرانی با تأکید بر آرای تفسیری وی در تفاسیر یاد شده، بررسی می شود. مبانی تفسیری، مجموعه ای از داوری های کلی درباره مسائل بنیادی قرآن است که شیوه تفسیر قرآن به آن بستگی دارد. تأثیر مبانی تفسیری را می توان در قالب بایدها و نبایدهایی با عنوان قواعد تفسیری دید. اعتقاد به پیوند معنایی آیات، زبان عرفی قرآن و رسایی همراه  با ظرافت بیانات قرآنی از مبانی تفسیری علامه شعرانی است. از میان قواعد تفسیری می توان به لزوم تمسک به سیاق  و سیاق مشابه، حجیت ظواهر آیات، تقدم اجماع بر ظاهر قرآن، جواز حمل لفظ بر بیش از یک معنا و توجه به خصوصیات واژه ها و نیز ویژگی های ترکیبی آیات اشاره کرد که همه این ها اندیشه های عمیق تفسیری علامه شعرانی را نشان می دهد.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Allameh Sha'rani's fundamentals and methods for Quranic interpretation

نویسنده [English]

  • Fathiyeh Fattahizadeh
professor of Alzahra University
چکیده [English]

Allameh Sha'rani named 'zu-l-fenun'(rnastering numerous skills), is one of the
contemporary scholars (1281-1352 A H) and authorities in different fields of
knowledge. In the field of Quranic interpretation, he has valuable comments and
editing notes on three of Shiite most prominent exegeses: Manhaj al-Sadeghin, Ruh
al-Janan and Majma al-Bayan.
In this article, some of his fundamentals and methods in this field with emphasis
on his exegetical viewpoints in these three commentaries has been examined. Exegetical fundamentals are a collection of general assessments concerning basic
Quranic issues on which exegetical methods are depended. The impact of these
fundamental can be seen in the form of 'should and should not' as exegetical
methods.
Believing in the relation between verses, Quran's Arabic language, and the
lucidity of expression along with the delicacy of Quranic statements are among his
exegetical fundamentals. For his exegetical methods , the following can be
mentioned which show the profoundness of his understanding of Quran: the
necessity of considering the literal context and the like, the authority of the apparent
meaning of verses, the priority of consensus on the apparent meaning of Quran, the
possibility of using a word for more than one meaning simultaneously, considering
the characteristics of words and that of the clauses.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: exegetical fundamentals
  • exegetical methods.Allameh Sha'rani
  • Manhaj al-Sadeghin
  • Ruh al-Janan
  • Majma al-Bayan