گونه شناسی سیاق در تفسیر المیزان: صورت بندی و کارکرد

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق (ع) )

چکیده

تفسیر جامع المیزان فی تفسیر القرآن با القرآن یکی از برجسته ترین تفاسیر شیعی سده اخیر به شمار می آید. قرآن محوری و پایبندی به روش تفسیر قرآن به قرآن، ویژگی شاخص این تفسیر است. اگرچه روش تفسیر قران به قرآن کم و بیش در برخی تفاسیر قدیم و جدید نیز دیده می شود، ولی میزان توجه به این روش در تفسیر المیزان از نظر کمی و کیفی تا حدی است که می توان آن را پدیده ای ممتاز و نقطه عطفی در تاریخ تفسیرنگاری به شمار آورد. وجه تمایز اصلی تفسیر المیزان با تفاسیر دیگر عبارت است از : قرآن را منبع مستقل تفسیر قرار دادن، وا نهادن پیش داوری ها، استفاده از قرائن و شواهد درونی قرآنی و  تکیه بر قواعد عرفی محاوره. علامه طباطبایی به استفاده از این روش متعهد شده و به خوبی آن را به کار گرفته است. (نک. طباطبایی 1362:ج1، 11-12)
   یکی از الزامات این روش، توجه به سیاق در سوره ها است. قاهده سیاق یکی از قواعد عرفی زبان به و حجیت آن امری است عقلانی. در عرف محاوره گوینده حق دارد از قرینه های پیوسته لفظی استفاده و مخاطب نیز حق دارد به این قرینه ها استناد و احتجاج کند. امروزه در میان زبان شناسان اهمیت کشف قرائن درون متنی از رهگذر سیاق برای تحلیل محتوا (text analysis)، امری پذیرفته شده است. علامه به طور گسترده و در جای جای تفسیر المیزان از این روش کمک گرفته و با کلید سیاق قفل های ناگشوده بسیاری را گشوده است. در این جستار، گونه ها ی مختلف ساق و کارکرد آن در تفسیر المیزان را بررسی می کنیم.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The category of "siagh" in tafsir -al- mizan: figuration and function

نویسنده [English]

  • Abbas Taghavian
چکیده [English]

The "almizan fi tafsire -al quran bel quran" as an universal commentary is
one of the most brilliant Shiite commentaries at the recent century. Basic
feature of this book refers to: pure quranic consideration and quran based on
quran's method. although there are more or less some ancient or recent
quranic exegetic textual contents based on the same method but this
interpretive approach has an extensive quantitative and qualitative
dimensions in "almizan" as far as to be named an unique interpretative
phenomon along the history of exegesis knowledge. basic differentia of this
commentary briefly are consideration to quran as an independent source of
interpretation, misunderstanding religious prejudices and relying on the
common linguistic rules. the author of "almizan" has obligated to fulfill this
method and has completely done it. one of the logical requirements of this
method is the context rules(siagh) which have been known as conventional
linguistic rules which pose competence reasoning. through a writing or
speech content there are different verbal indications to be returned and
documented. the linguists-today-have completly accepted the indications ,
signs and singles as named as "siagh" to be discovered for text analysis.
allameh tabatabai has extensive used the same method during his
interpretative effort and has succeeded to solve so many commentary
difficulties. This article has aimed to investigate role of "siagh" as its
figuration and function in tafsir al-mizan.
 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Key words: al-mizan fi tafsir al-quran
  • quran upon quran method
  • contemplation of quran
  • context of quran
  • Methodology
  • interpretation rules
  • quran language